Nowe wybory samorządowe

  Zainteresuj tematem więcej osób:


Strona 1 z 3

Wyborca 16-09-16 13:08

Program Wyborczy KWW Krystyny Wróbel Program powstał w oparciu o moją ośmioletnią pracę w Radzie Miasta, wnikliwą obserwację i opinie mieszkańców oraz doradztwo ekspertów. Przygotowując program wybrałam najważniejsze zagadnienia i problemy które wymagają bezwzględnie szybkiego i racjonalnego działania a także te, dla realizacji których potrzebna jest długofalowa i konsekwentna praca. 1.Opracowanie raportu otwarcia i przeprowadzenie audytu zewnętrznego. +analiza stanu Gminy na rozpoczęcie kadencji w zakresie finansowym, majątkowym i prowadzonych przez miasto sporów sądowych. +audyt (kontrola) zewnętrzny wszystkich obszarów funkcjonowania urzędu miasta przeprowadzony przez niezależnych kontrolerów. 2.Stworzenie urzędu przyjaznego dla mieszkańców i petentów. + analiza kompetencji pracowników urzędu. Opracowanie systemu niezbędnych szkoleń i doskonaleń zawodowych. +mapowanie stanowisk. +wprowadzenie nowych standardów obsługi, +zorganizowanie punktu obsługi osób niepełnosprawnych i starszych na parterze urzędu. 3. Reforma finansów miasta +zwiększenie dochodów własnych gminy, m.in. poprzez poprawę ściągalności należności, +racjonalne wydatkowanie pieniędzy publicznych, +ostrożnościowe i realistyczne planowanie budżetu, +kontynuacja budżetu obywatelskiego w zmodyfikowanej formie – konieczny jest podział miasta na większą liczbę okręgów konsultacyjnych. 4.Inwestycje w infrastrukturę miejską. +aktualizacja „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Lędziny, +uchwalenie w oparciu o „Studium…” miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, +inwentaryzacja i uzbrojenie gruntów pod inwestycje mieszkaniowe i przemysłowe, +udostępnienie atrakcyjnych dla budownictwa mieszkaniowego obszarów Lędzin (np. Wopienka), +podłączenie mieszkańców do kanalizacji, na ustalonych zasadach finansowych – obecni klienci „Partnera” nieodpłatnie, a pozostali mieszkańcy zgodnie z uchwalonym systemem dopłat, +przystąpienie do procesu „odkorkowania” Lędzin poprzez możliwe do zrealizowania warianty udrożnienia przejazdu kolejowego lub budowa systemu dróg alternatywnych dla ruchu lokalnego, +budowa wodociągu do kościoła św. Klemensa, +wymiana oświetlenia na osiedlu Rachowy, +montaż oświetlenia na nowopowstałych ulicach, +bieżące remonty dróg i chodników miejskich, +dbałość o ogólną estetykę i czystość miasta. 5.Inwestycje w infrastrukturę nie będącą własnością miasta. +Wspólnie z Powiatem Bieruńsko-Lędzińskim • budowa ścieżki pieszo-rowerowej pomiędzy Goławcem a Górkami, • remont ul. Hołdunowskiej, Murckowskiej i Gwarków, • budowa ronda Hołdunowska-Murckowska-Gwarków, • budowa chodnika na ul. Ułańskiej. +Wspólnie z Powiatem Bieruńsko-Lędzińskim i Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad • aktywny i zgodny z kompetencjami udział Gminy w procesie inwestycyjnym budowy drogi ekspresowej S1 Mysłowice – Bielsko-Biała w obszarze miasta. Musi powstać -będący na dzień dzisiejszy w planach - węzeł komunikacyjny Lędziny. • rewizja stanu faktycznego inwestycji „Centrum logistyczne Lędziny” i możliwości wykonania we współpracy z GDDKiA a także powiatem węzła na drodze ekspresowej S 1 i ulicy Zawiszy Czarnego. 6.Usługi komunalne i komunikacyjne. +Racjonalizacja kosztów dostawy wody, odbioru ścieków i śmieci, zmierzająca do ich obniżenia: • negocjacje obniżki cen wody z RPWiK Tychy, ze względu na znaczące zmniejszenie strat wody (do 29% ) i inwestycje miasta w infrastrukturę wodociągową, • rozpoczęcie prac nad dywersyfikacją dostaw wody – w oparciu o zasoby wodne znajdujące się pod Lędzinami oraz poprzez budowę rurociągu umożliwiającego zakup wody bez pośrednictwa RPWiK Tychy, • wybór optymalnej stawki amortyzacyjnej nowopowstałego majątku „Partnera” – rurociągi kanalizacyjne, oczyszczalnia ścieków, tak aby w jak najmniejszym stopniu wpłynęła na ceny dla mieszkańców, • obliczenie rzeczywistych kosztów ponoszonych przez Gminę za wywóz śmieci, w stosunku do wpłat dokonywanych przez mieszkańców, • udoskonalenie systemu odbioru śmieci na osiedlach bloków mieszkalnych, poprzez organizację minipunktów odbioru śmieci, co pozwoli mieszkańcom segregować śmieci tylko na dwie grupy. +Poprawa komunikacji publicznej poprzez przyjęcie Lędzin do KZK GOP oraz rozwój linii skomunikowanych z sąsiednimi miastami o lepszych połączeniach (Wesoła, Kosztowy). 7. System wsparcia dla przedsiębiorców. +opracowanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla terenów inwestycyjnych, +opracowanie jasnego, przejrzystego i uczciwego systemu ulg oraz zwolnień dla przedsiębiorców, +pomoc inwestorom przy załatwianiu wszelkich spraw urzędowych, +aktywne promocja i wsparcie rodzimych firm. 8. Edukacja i opieka. +uruchomienie żłobka, + efektywne wykorzystanie bazy przedszkolnej, ujednolicenie standardu wyposażenia wszystkich lędzińskich przedszkoli, +bieżące remonty szkół i przedszkoli w zakresie zgłaszanym przez społeczność szkolną, +remont płotów oraz terenów przyszkolnych, +modernizacja wyposażenia pracowni szkolnych, +efektywna realizacja zadań z zakresu pomocy społecznej. Wsparcie finansowe stowarzyszeń i instytucji działających w tym obszarze, +realizacja rządowego programu Karta Dużej Rodziny. 9. Sport, rekreacja, kultura +restrukturyzacja Fundacji Rozwoju Sportu Kultury Fizycznej i Turystyki we współpracy z KWK „Ziemowit”, w celu przeprowadzenia remontu i modernizacji budynku, +budowa ścieżek rowerowych i nordic walking oraz placów zabaw i „siłowni pod chmurką”, +modernizacja terenu „Zalewu”, +zabezpieczenie budżetu Miejskiego Ośrodka Kultury na poziomie koniecznym do realizacji zadań w obszarze kultury w mieście, +ścisła współpraca Miejskiej Biblioteki Publicznej i MOK, +wsparcie finansowe oddolnych inicjatyw mieszkańców – organizacja festynów integracyjnych i rodzinnych. 10. Promocja i zmiana wizerunku miasta. +nawiązanie kontaktów z potencjalnymi inwestorami, +współpraca z organizacjami pozarządowymi, +promocja wolontariatu, +efektywna współpraca z miastami partnerskimi, +aktywne uczestnictwo we wszelkich inicjatywach międzygminnych czy też o charakterze regionalnym które mają na celu promocję miasta na zewnątrz. 11.Zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców. +dalsza poprawa jakości usług medycznych świadczonych przez Miejski Zakład Opieki Zdrowotnej, +współpraca z policją w zakresie odpowiedniej ilości patroli w mieście, +stworzenie miejskiego systemu monitoringu wizyjnego, +restrukturyzacja lub likwidacja Straży Miejskiej – zgodnie z decyzją mieszkańców, +doposażenie Ochotniczej Straży Pożarnej w niezbędny sprzęt. Źródła finansowania wydatków: + Dochody własne gminy. + Środki zewnętrzne: • z Funduszu Spójności na lata 2014 – 2020, • z programów ministerialnych, • ze środków operatorów centralnych i regionalnych, + Partnerstwo publiczno-prywatne.

Odpowiedz Cytuj
Wyborca 19-09-16 13:29

Program Wyborczy KWW Krystyny Wróbel Co w temacie????? 4.Inwestycje w infrastrukturę miejską. +aktualizacja „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Lędziny, +uchwalenie w oparciu o „Studium…” miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, +inwentaryzacja i uzbrojenie gruntów pod inwestycje mieszkaniowe i przemysłowe, +udostępnienie atrakcyjnych dla budownictwa mieszkaniowego obszarów Lędzin (np. Wopienka), +przystąpienie do procesu „odkorkowania” Lędzin poprzez możliwe do zrealizowania warianty udrożnienia przejazdu kolejowego lub budowa systemu dróg alternatywnych dla ruchu lokalnego, 5.Inwestycje w infrastrukturę nie będącą własnością miasta. 6.Usługi komunalne i komunikacyjne. +Racjonalizacja kosztów dostawy wody, odbioru ścieków i śmieci, zmierzająca do ich obniżenia: • obliczenie rzeczywistych kosztów ponoszonych przez Gminę za wywóz śmieci, w stosunku do wpłat dokonywanych przez mieszkańców, • udoskonalenie systemu odbioru śmieci na osiedlach bloków mieszkalnych, poprzez organizację minipunktów odbioru śmieci, co pozwoli mieszkańcom segregować śmieci tylko na dwie grupy. 8. Edukacja i opieka. +remont płotów oraz terenów przyszkolnych, +modernizacja wyposażenia pracowni szkolnych, 9. Sport, rekreacja, kultura +restrukturyzacja Fundacji Rozwoju Sportu Kultury Fizycznej i Turystyki we współpracy z KWK „Ziemowit”, w celu przeprowadzenia remontu i modernizacji budynku, +budowa ścieżek rowerowych i nordic walking oraz placów zabaw i „siłowni pod chmurką”, +modernizacja terenu „Zalewu”, 10. Promocja i zmiana wizerunku miasta. +nawiązanie kontaktów z potencjalnymi inwestorami, +współpraca z organizacjami pozarządowymi, 11.Zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców. +dalsza poprawa jakości usług medycznych świadczonych przez Miejski Zakład Opieki Zdrowotnej, +współpraca z policją w zakresie odpowiedniej ilości patroli w mieście, +stworzenie miejskiego systemu monitoringu wizyjnego, +restrukturyzacja lub likwidacja Straży Miejskiej – zgodnie z decyzją mieszkańców, +doposażenie Ochotniczej Straży Pożarnej w niezbędny sprzęt.

Odpowiedz Cytuj
Też wyborca 28-09-16 14:10

Pani burmistrz promuje RAŚ? Skoro jeździ na rowerze w koszulce z ich logo to chyba raczej promuje - zdjęcia na oficjalnej stronie UM - , ciekawe...

Odpowiedz Cytuj
Obserwator 28-09-16 15:30

Ale co ciekawe burmistrz Krystyna Wróbel bywa (przynajmniej raz ja widziałem) na spotkaniach koła Gazety Polskiej w Tychach, gdzie z zachwytem robiła sobie zdjęcia z jednym z powszechnie w Polsce znanych dziennikarzy tzw. prawicowych oraz senatorem z PiS. A więc od prawa do lewa, szerokim frontem, od RAŚu do PiS

Odpowiedz Cytuj
Do obseratora 28-09-16 23:04

Autor 28-09-2016 14:30:49 Ale co ciekawe burmistrz Krystyna Wróbel bywa (przynajmniej raz ja widziałem) na spotkaniach koła Gazety Polskiej w Tychach, gdzie z zachwytem robiła sobie zdjęcia z jednym z powszechnie w Polsce znanych dziennikarzy tzw. prawicowych oraz senatorem z PiS. A więc od prawa do lewa, szerokim frontem, od RAŚu do PiS
A co w tym dziwnego? Szukanie poparcia u władzy ma sens. Jak pojawi się problem, władza pomoże zgasić pożar

Odpowiedz Cytuj
??? 03-10-16 13:50

A od kiedy to władzą jest RAŚ? Jedno powiem - na tę panią poszedł mój głos niejako w zastępstwie, bo mój kandydat nie przeszedł do drugiej tury. I bardzo nie podoba mi się, że tak olała temat straży miejskiej. Dość jest potrzeb - m.in. w oświacie, żeby rozpierdzielać kasę na nikomu niepotrzebne etaty. Popieranie RASiu to dla mnie w ogóle krzyżyk do trumny. Zobaczymy co się wydarzy do końca kadencji.

Odpowiedz Cytuj
Quote 06-10-16 11:17

Autor 03-10-2016 12:50:40 A od kiedy to władzą jest RAŚ? Jedno powiem - na tę panią poszedł mój głos niejako w zastępstwie, bo mój kandydat nie przeszedł do drugiej tury. I bardzo nie podoba mi się, że tak olała temat straży miejskiej. Dość jest potrzeb - m.in. w oświacie, żeby rozpierdzielać kasę na nikomu niepotrzebne etaty. Popieranie RASiu to dla mnie w ogóle krzyżyk do trumny. Zobaczymy co się wydarzy do końca kadencji.
Nic. Dalej bedzie rzadzic w tej kadencji i następnej. Przez dziesieciolecia. Menedżer.

Odpowiedz Cytuj
Nagroda 06-10-16 18:31

Alfred Bernhard Nobel (ur. 21 października 1833 w Sztokholmie, zm. 10 grudnia 1896 w Sanremo) – przemysłowiec i naukowiec szwedzki, wynalazca dynamitu, fundator Nagrody Nobla. Spis treści 1 Biografia 1.1 Dzieciństwo 1.2 Kariera 1.3 Nagroda Nobla Biografia Dzieciństwo Jego rodzina pochodziła od Olofa Rudbecka, XVII-wiecznego szwedzkiego anatoma, lekarza, przyrodnika i pisarza, profesora uniwersytetu w Uppsali. Ojciec Alfreda, Immanuel Nobel był inżynierem i wynalazcą, który budował mosty i budynki w Sztokholmie. W związku ze swoją pracą konstruktorską Immanuel Nobel eksperymentował także z różnymi technikami wysadzania skał. Matka Alfreda, Andriette Ahlsell, pochodziła z zamożnej rodziny. Z powodu niepowodzeń w swojej pracy, wywołanych utratą kilku barek z materiałami budowlanymi, Immanuel Nobel zbankrutował w tym samym roku, w którym urodził się jego syn, Alfred. W 1837 roku Immanuel Nobel opuścił Sztokholm i swoją rodzinę, by rozpocząć nową karierę w Rosji. By utrzymać rodzinę, Andriette Nobel otworzyła sklep spożywczy, który przynosił skromny dochód. Tymczasem Immanuel Nobel odniósł sukces w swoim nowym przedsięwzięciu w Sankt Petersburgu w Rosji. Otworzył warsztat mechaniczny, który dostarczał sprzęt dla rosyjskiej armii. Przekonał także cara i jego generałów, że miny morskie mogą być używane do blokowania wrogich okrętów marynarki wojennej. Miny morskie zaprojektowane przez Immanuela Nobla były prostymi urządzeniami składającymi się z drewnianych beczek napełnionych prochem, zakotwiczonych pod powierzchnią Zatoki Fińskiej. Skutecznie powstrzymywały one Royal Navy przed przemieszczaniem się w obręb zasięgu dział ogniowych wokół St. Petersburga podczas wojny krymskiej 1853-1856). Immanuel Nobel był także pionierem w produkcji broni i w projektowaniu silników parowych. Sukces w sferze przemysłowej i biznesowej umożliwił Immanuelowi Noblowi w 1842 roku ściągnięcie swojej rodziny do St. Petersburga. Tutaj jego synowie byli edukowani przez prywatnych nauczycieli. Nauka obejmowała nauki przyrodnicze, języki i literaturę. W wieku 17 lat Alfred Nobel był biegły w szwedzkim, rosyjskim, francuskim, angielskim i niemieckim. Jego główne zainteresowania skupiały się wokół literatury angielskiej i poezji, równocześnie zaś na chemii i fizyce. Kariera Ojciec Alfreda, który chciał, by synowie dołączyli do jego przedsięwzięcia jako inżynierowie, nie podzielał zainteresowania Alfreda poezją i odkrył, że ten jest człowiekiem raczej zamkniętym w sobie. By poszerzyć horyzonty Alfreda, ojciec posłał go za granicę na studia inżynierii chemicznej. Podczas dwóch lat Alfred Nobel odwiedził Szwecję, Niemcy, Francję i USA. W Paryżu pracował w prywatnym laboratorium profesora T. J. Pelouze'a, sławnego chemika. Tutaj spotkał młodego włoskiego chemika Ascanio Sobrero, który – 3 lata później – wynalazł nitroglicerynę, środek wybuchowy o znacznie większej mocy od wszystkich dotąd znanych. Nitrogliceryna była jednak zbyt niebezpieczna do praktycznych zastosowań. W temperaturze pokojowej jest ona cieczą i wybucha pod wpływem wstrząsania i po lekkim ogrzaniu, co powoduje, że nie można jej bezpiecznie transportować. Alfred Nobel zainteresował się nitrogliceryną i możliwością jej użycia w pracy konstruktorskiej. Zdał sobie również sprawę, że problemy bezpieczeństwa przy wybuchu muszą zostać rozwiązane i że należy opracować metodę kontrolowanego wybuchu nitrogliceryny. W Stanach Zjednoczonych Alfred Nobel odwiedził Johna Ericssona, szwedzko-amerykańskiego inżyniera, który udoskonalił napęd śrubowy dla statków. W 1852 Alfred Nobel został poproszony o powrót i pracę w rodzinnym przedsiębiorstwie, które przeżywało boom dzięki dostawom dla rosyjskiej armii. Wspólnie z ojcem Alfred wykonał eksperymenty w celu udoskonalenia nitrogliceryny i uczynienia jej komercyjnie i technicznie użytecznym materiałem wybuchowym. Wraz z końcem wojny i zmianą warunków, Immanuel Nobel ponownie zbankrutował i wraz z dwoma synami, Alfredem i Emilem, opuścił St. Petersburg i wrócił do Sztokholmu. Jego dwaj kolejni synowie, Robert i Ludwik, pozostali w St. Petersburgu. Z pewnymi trudnościami zdołali oni ocalić rodzinne przedsiębiorstwo i zaczęli rozwijać przemysł naftowy w południowej części rosyjskiego imperium, głównie w rejonie Baku. Powiodło im się znakomicie – zostali jednymi z najbogatszych osób swoich czasów. Po powrocie do Szwecji w 1863 Alfred Nobel skupił się na udoskonalaniu nitrogliceryny jako materiału wybuchowego. Seria eksplozji, w tym zwłaszcza jedna, w 1864 roku, w której zginął brat Alfreda, Emil oraz kilka innych osób, przekonały władze, że produkcja nitrogliceryny jest nadmiernie niebezpieczna. Zabroniono eksperymentów z tym materiałem wybuchowym w obrębie Sztokholmu, więc musiał przenieść swoje doświadczenia na barkę zakotwiczoną na jeziorze Melar. Nobel nie zniechęcił się i w 1864 był w stanie rozpocząć masową produkcję nitrogliceryny. Przełomowym pomysłem było opracowanie technologii nasączania nitrogliceryną ziemi okrzemkowej, w wyniku czego powstała pasta, którą można było formować w pręty o średnicy pasującej do dziur wiertniczych. W 1867 opatentował tę technologię i zarejestrował znak towarowy "dynamit". Żeby detonacja lasek dynamitu stała się możliwa, wynalazł także detonator i zapalnik. Te wynalazki ujrzały światło dzienne w tym samym czasie, kiedy diamentowa głowica wiertnicza i wiertło pneumatyczne weszły do powszechnego użycia. Wspólnie te wynalazki drastycznie zredukowały koszty wysadzania skał, wiercenia tuneli, budowy kanałów i wielu innych form pracy konstruktorskiej. Rynek na dynamit i detonatory rósł bardzo szybko. Fabryka Nobla w Krümmel koło Hamburga w Niemczech eksportowała nitroglicerynę do innych krajów Europy, Ameryki i Australii. Z biegiem czasu Alfred Nobel założył fabryki i laboratoria w około 90 różnych miejscach w ponad 20 krajach. Mimo że żył przez większość życia w Paryżu, stale podróżował. Victor Hugo pewnego razu opisał go jako „najbogatszego wagabundę Europy”. Kiedy Alfred Nobel nie podróżował lub nie zajmował się interesami, pracował intensywnie w swoich laboratoriach, najpierw w Sztokholmie, później w Hamburgu, Ardeer w Szkocji, Paryżu i Sevran, Karlskodze w Szwecji i San Remo. Koncentrował się na rozwoju technologii materiałów wybuchowych na równi z innymi wynalazkami, w tym takich materiałów jak syntetyczna guma i skóra, sztuczny jedwab itp. Do swojej śmierci w 1896 Alfred Nobel zarejestrował 355 patentów. Nagroda Nobla Intensywna praca i podróże nie zostawiały dużo czasu na życie prywatne. W tym czasie zamieścił w prasie ogłoszenia: „Bogaty, wykształcony starszy dżentelmen szuka pani w dojrzałym wieku, biegłej w językach jako sekretarki i gospodyni domu”. Najbardziej odpowiednią okazała się hrabina Bertha Kinsky von Chinic und Tettau. Przepracowała u Nobla jedynie tydzień, po czym zdecydowała się wrócić do Austrii i poślubić potajemnie hrabiego Artura von Suttnera. Pomimo tego Alfred Nobel i Bertha von Suttner pozostali przyjaciółmi i pisywali do siebie listy do jego śmierci. Z upływem lat hrabina stała się ostrym krytykiem wyścigu zbrojeń. Napisała słynną książkę Precz z orężem (Die Waffen nieder) i została prominentną postacią w ruchu pokojowym. Kilka lat po śmierci Alfreda Nobla norweski parlament (Storting) zdecydował się uhonorować w 1905 roku pokojową Nagrodą Nobla Berthę von Suttner. Wiele firm założonych przez Nobla rozwinęło się w międzynarodowe korporacje i wciąż odgrywa znaczącą rolę w światowej gospodarce, na przykład Imperial Chemical Industries (ICI) w Wielkiej Brytanii, Société Centrale de Dynamite we Francji czy Dyno Industries w Norwegii. Pod koniec życia Alfred Nobel założył kompanię AB Bofors w Karlskoga, gdzie Björkborn Manor stał się jego szwedzkim domem. 27 listopada 1895 Nobel sporządził swoją ostatnią wolę i podpisał testament w Klubie Szwedzko-Norweskim w Paryżu. Umarł na atak serca w swoim domu w San Remo we Włoszech 10 grudnia 1896. Kiedy otwarto jego testament, ku zaskoczeniu wielu okazało się, że jego fortuna ma zostać spożytkowana na nagrody w dziedzinie fizyki, chemii, fizjologii lub medycyny, literatury i pokoju. Ja niżej podpisany, Alfred Nobel, oświadczam niniejszym, po długiej rozwadze, iż moja ostatnia wola odnośnie majątku, jest następująca. Wszystkie pozostałe po mnie, możliwe do zrealizowania aktywa, mają być rozdysponowane w sposób następujący: kapitał zostanie przez egzekutorów ulokowany bezpiecznie w papierach, tworzących fundusz, którego procenty każdego roku mają być rozdzielone w formie nagród tym, którzy w roku poprzedzającym przynieśli ludzkości największe korzyści.[...] Testament Nobla był zwięzły i jasno sformułowany. Jedynym zapisem dotyczącym osobiście zmarłego było polecenie otwarcia żył i spalenia zwłok. Reszta dotyczyła pieniędzy. Spadkobiercą i dysponentem miała być Szwedzka Akademia Nauk. Testament został jednak zakwestionowany przez prawników spadkobierców Nobla oraz był krytykowany w Szwecji i Norwegii z najróżniejszych pozycji. O uznanie testamentu walczyło dwóch ludzi, przekonanych, że Nagroda była rezultatem wieloletnich przemyśleń testatora, prawdziwym owocem jego życia, a nie dziełem przypadku, wyrazem niechęci wobec rodziny czy objawem starczej demencji. Byli to, wyznaczeni przez zmarłego na egzekutorów: bratanek Alfreda – Emanuel Nobel i zaufany współpracownik – Regnar Sohlmann. Dzięki ich staraniom 19 czerwca 1900 zarejestrowano Fundację Nobla, do której przekazano wszystkie aktywa należące do Alfreda Nobla. Fundacja ta zgodnie z jego testamentem zarządza dawnym jego majątkiem i przeznacza procenty od niego na wypłacanie nagród jego imienia, czyli Nagrody Nobla.

Odpowiedz Cytuj
Ban 06-10-16 18:45

Inwestowanie w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych obarczone jest ryzykiem inwestycyjnym włącznie z możliwością utraty części lub całości zainwestowanego kapitału. Wartości jednostek uczestnictwa Funduszu mogą ulegać wahaniom w zależności od sytuacji rynkowej, a indywidualna stopa zwrotu z inwestycji uzależniona jest od wartości jednostki uczestnictwa w momencie jej zbycia i odkupienia przez Fundusz oraz od wysokości pobranych opłat manipulacyjnych i należnych podatków. Szczegółowe informacje o jednostkach uczestnictwa funduszy inwestycyjnych oraz opisy czynników ryzyka zawarte są w Prospektach Informacyjnych Funduszy oraz w Kluczowych Informacjach dla Inwestorów dostępnych w siedzibach oraz na stronach internetowych towarzystw funduszy inwestycyjnych zarządzających Funduszami oraz w placówkach i na stronie internetowej banku. Aby przystąpić do funduszy inwestycyjnych za pośrednictwem banku, konieczne jest podpisanie w oddziale ING Banku Śląskiego umowy pośrednictwa oraz dokonanie profilowania inwestycyjnego. Ten materiał ma charakter informacyjny i nie jest ofertą w rozumieniu przepisów prawa.

Odpowiedz Cytuj



Wróć do tematów

Adres tej witryny: https://ledziny.istrefa.com

istrefa gmina Lędziny | istrefa powiat bieruńsko-lędziński | istrefa śląskie | istrefa Polska

Lędziny - miasto, gmina miejska, powiat bieruńsko-lędziński, województwo śląskie - portal lokalny
Kod pocztowy: 43-140 43-143 43-144


Info

  • Strona nie wymaga rejestracji ani logowania.
  • Każda nowa wypowiedź jest anonsowana na stronie głównej.

Szukaj...


Zgłoś problem...

Zgłoś problem techniczny związany z działaniem portalu.

Zgłoś problem